N.S. ile farkındalık molası: İzin Vermek

İzin vermek  bir kabuldür. Olanın olduğu halini kabuldür. Olan herşeyin hayrımıza olduğunu kabuldür. Olanın kendi yaratımımız olduğunun kabulüdür. Aynı  zamanda evrendeki en sihirli sözcüktür; ‘kabul’

Çünkü içinde çok şey barındırır, en önemlisi de  bizi koşulsuzluğa açar, büyütür  ve de genişletir.

Öfkelendiğimiz her durum kabulde olamadığımız zamanlardır. Kabule geçtiğimiz her durum  bize ödülleriyle geri döner ve kabul ettikçe de hayatımız kolaylaşır.

Yaşadıklarımızdan  mutlu olmasak da içinde bulunduğumuz durumdan kolay kolay vazgeçemiyoruz çünkü biliyor olmamızın güvenindeyiz. Mutsuz da olsak önünü arkasını altını üstünü bildiğimiz ve tanıdığımız her durum daha güvenli geliyor bize.

O durumun dışındaki hal bizi korkutuyor. Bilinmiyenin özündeki belirsizlik bizim güvensiz bakmamızı getiriyor geleceğe.

Garantiyi arıyoruz, göz bir görmeli önce. Halbuki görüp kendimiz için en güvenli durumlar dediklerimz en büyük  dramları yaşatmıştır  bize. En büyük yanılgımız da  güvenin görünende olduğunu sanmamızdadır.

Güven  görünende değildir  oysa…

letting-go

GÜVEN  istediğin tüm güzelliklerin seni bulacağına olan inançtadır.

Bu güzellikleri hak ettiğinden ve buna layık olduğundan emin olmaktadır.

Yaşadığın  neyse onun senin için en hayırlısı olduğunun  kabulündedir.

Aklımın, zihnimin göremediğine duyduğum  inançtadır.

İstersem geleceğimin  geçmişim olmayacağını  bilmektedir.

Evrenin sadece benim  inandıklarımı bana getirdiğini  görebilmektedir.

Yaşadıklarımız  zaman zaman çok acıtıyor , öfkelendiriyor ve de  üzüyor bizi.

Ne hissediyorsak yaşayacağız  tabii ki … duygularımızı saklamadan , gizlemeden, inkar etmeden, yokmuş gibi davranmadan  yaşayacağız  ama ;

Öfkeyle, kinle, nefretle hafifletmeyelim  acılarımızı. Yaşadıklarımıza izin vererek, kabule geçerek  hafifletelim .

Akışa  izin vererek geçelim içinden.

Çünkü ;

Yaşadığımız  her neyse bizim yaratımımız. Ama  inançsızlıklarımızla  ama kaygılarımızla ama varsayımlarımızla  ama kayıtlarımızla. Önce bunu kabul edelim sonra da bu deneyimden anlayacağımız ne var diye bakalım.

Eğer hayatımızda kızdığımız, öfkelendiğimiz bir konu varsa önce bizim burada kabul edemediğimiz ne ? diye soralım  kendimize .    Asıl cevap bize yaşatılan eylemde değil  onun altındaki duygudadır.

Önce kabul edip  bu duruma nasıl bir katkımız olduğunu bulalım, bulalım ki aynı durumu tekrar tekrar kendimize yaşatmayalım. Dosyamızı koltuğumuzun altında gezdirmiyelim .

İzin verelim  olana, olan zaten yaşanıyor. Kabul etsek de etmesek de zaten içindeyiz.  O zaman bu durumu dirençle, kavgayla, öfkeyle değil, niye önüme getirdiğimi anlayarak çözelim. Unutmayalım, çözüm sadece bizde. Karşımdakinde  değil.

Sıkıştığımız  her an, şükredeceğimiz çok fazla şeye sahip olduğumuzu  hatırlatalım kendimize.  Olmayanlara kilitlenmeden, elimizde olanların ne kadar değerli olduklarını hatırlayıp sarılıp sarmalayalım  onları sıcacık.

N.S.

One thought on “N.S. ile farkındalık molası: İzin Vermek

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>